Roman Packbier tijdens een van zijn lange trails in de betoverende natuur van het Italiaanse Val d'Osta.
Roman Packbier tijdens een van zijn lange trails in de betoverende natuur van het Italiaanse Val d'Osta. (Foto: Instagram Ro_houdini)

"Het is zaak om door te blijven lopen"

  Sport

Roman Packbier uit Roosendaal is een ultraloper van de buiten categorie. Deze zomer heeft hij twee zware en lange trails op het programma staan in de Alpen. Eén van 200 en één van 320 kilometer. Als training liep hij eind januari de besneeuwde Jura Crest Trail van Zurich naar Geneve en liep hij in Finland solo in 24 uur naar 201 kilometer.

Door Bert Pessink

Roman Packbier (46) was eerst een fervent wielrenner, maar omdat die hobby te veel tijd kostte, ging hij hardlopen en later trailen, lopen over smalle onverharde paadjes door geaccidenteerd gebied. "Dat trailen kost inmiddels net zoveel tijd als destijds het wielrennen. Ik mag het nu graag combineren. Ik heb deze zomer twee grote en lange trails in de Franse Alpen op het programma staan. De eerste is in juli, dat is een uitnodigingsloop voor de beste Nederlandse en Belgische trailers waarbij we een parcours moeten lopen van 180 kilometer met 18.000 meter en hele stukken buiten de gebaande paden. De tweede doe ik als duo met Thomas Dunkerbeck, dat is de schitterende Ultra Trail du Mont Blanc rondom Chamonix. Die laatste is 300 tot 320 kilometer met 25.000 hoogtemeters."

Om zich gedegen voor te bereiden begon Packbier met een viertal andere ultralopers het jaar meteen goed, in januari stond er een tocht op het programma van 320 kilometer, de Jura Crest Trail over het lange afstandswandelpad tussen Zurich en Geneve. Packbier: "Elk jaar doen we een lange trainingstocht in januari. We hadden 4 dagen de tijd om die kilometers te klaren. De route was met bordjes aangegeven, maar door de vele sneeuw moesten we vaak op GPS lopen en hebben we ook 's nachts wel eens lopen dolen. Door die sneeuw hebben we veel op sneeuwschoenen moeten lopen en was het na 229 kilometer klaar. Maar we hebben er wel van genoten, want we doen dit ook voor de fun."

Omdat Packbier al drie keer meedeed aan een 24 uurs evenement in het Sauerland en daar tot 180 kilometer kwam, leek het hem mogelijk om op een vlak parcours boven de 200 kilometer uit te komen. Twee weken terug deed hij in het Finse Espoo daarom mee aan een indoor 24 uurs race.

"Ik wilde graag minimaal 200 kilometer binnen 24 uur lopen. Ik ben op de indoor asfaltbaan rustig en op gevoel begonnen en zag wel waar ik uit zou komen. Het is zaak om door te blijven lopen, ook als je eet. Elke minuut dat je rust neemt en aan de kant gaat zitten verlies je meters die je niet meer goed kunt maken. 24 uur lopen is een mentaal spelletje, na zes uur gaat het pijn doen en moet je maar hopen dat er af en toe een goed uur hardlopen tussen zit. Fysiek heeft iedereen pijn, maar wie gaat daar het beste mee om. Ik heb het gehaald, moest het laatste uur nog wel flink doorlopen, maar na 515 rondjes stond de teller op 201 kilometer."

Meer berichten