Logo gazetroosendaal.nl


Foto: PhotoA.nl / Annemiek van der Kuil

Pieter Jouke: 'Ambitie hebben we allemaal'

Soms denk je iets en dan blijkt het helemaal niet waar te zijn. Of juist wel. Pieter dacht heel veel en zal je vertellen wat er overeind is gebleven van al die gedachten. Dat doet hij met gevoel voor absurditeit, hogere associatiekunde en met liefde voor het gesproken woord. Bewust zit er in nagenoeg iedere zin een grap, een valkuil of iets dat raar klinkt, maar stiekem wel klopt. Pieter Jouke is zaterdag 14 april te zien in schouwburg De Kring in Roosendaal, met zijn voorstelling 'Dingen die ik dacht'.

Waar gaat de voorstelling over?

Over echtheid, ambitie en manieren om je ambitie te bereiken. Laat je je afleiden door hoe ver anderen al zijn of blijf je geconcentreerd op je eigen weg, zodat je kan genieten van het gehele traject. Of laat je je verleiden tot vals spelen. Neem je liever een short cut, een olifantenpaadje?

Wat verschilt deze voorstelling van je vorige voorstellingen?

Bij het maken van deze voorstelling voelde ik me vrij om te maken wat ik maar zou willen. Ik heb dat ook goed onderzocht. Het resultaat is een voorstelling waar ik meer de absurditeit in ga, meer mijn eigen signatuur aan de voorstelling geef, meer lef heb in vervreemding en diepgang. Het is mijn aller-Pieter-Jouke-ste voorstelling tot nu toe. Er zitten meer lagen in die soms zelfs expliciet te kop op steken. Ik heb voor het eerst gedichten die ik niet alleen op inhoud en emotie heb geschreven maar ook op taalspel en ritme.

Snij je ook maatschappelijke thema's aan?

Ja. Ik heb het over ambitie en die hebben we allemaal. Max Verstappen, mijn publiek, terroristen politici, allemaal hebben ze ambitie. Soms conflicteren deze ambities en moet je een keuze maken. Daarnaast heb ik het impliciet over de Facebook-tijdgeest. Wat laat je van jezelf zien? Laat je het ook zien als je je ambities nog niet hebt bereikt? Je kan de waarheid wel verdraaien en zo aan het eind van je leven een zak met mooie verhalen overhouden. Maar dan heb je een verdraaid leuk leven gehad in plaats van een echt leuk leven.

Hoe kom je op deze titel?

Ik wilde voor mijzelf alles zo lang mogelijk open houden. Ik wilde mijzelf volgen tijdens het schrijven van het programma. Dit zijn letterlijk de Dingen Die Ik Dacht. En waar ik daarna nog eens en nog eens en nog eens over nagedacht heb. Dat geeft de enorme hoeveelheid grappen een voelbaar fundament.

Vind jij dat je als cabaretier alles moet kunnen zeggen. En durf je dat nog?

Ja. Ik vind dat iedereen alles moet kunnen zeggen. Het blijft alleen altijd de vraag of je alles moet zeggen omdat het kan. Ik vind het belangrijk dat we samen-leven. Dat betekent dat je rekening houdt met elkaar. Ik heb in deze voorstelling een paar momenten waarbij ik hoop dat het publiek begrijpt van waaruit ik dingen zeg. Anders heb ik stront met ze.

Je doet naast cabaret ook stand-up comedy, een absurdistische voorstelling 'De Staat van Verwarring' met Ronald Snijders, daarnaast zien we je veel op TV (o.a. Padoem Patsss op NPO3 van BNN-VARA) en schrijf je voor VPRO Zondag met Lubach. Wat vind je het leukste om te doen?

Ik vind het een onvoorstelbaar voorrecht om zoveel verschillende dingen te mogen doen. Ik neem graag de verantwoordelijkheid voor een hele avondvullende voorstelling. Ik ben graag een verfrissend onderdeel van een standup show. Met Ronald Snijders heb ik zeer bijzondere klik, alles wat wij aanraken verandert in een vrolijke slimme chaos. Dat ik daarnaast met andere talenten mag samenwerken vind ik een eer. Ik heb een groot respect voor het hele team achter Zondag met Lubach. Ik geniet van al het plezier dat ik maak met de mannen van Padoem Patsss. En dan mag ik daarnaast nog maatwerk comedy voor bedrijven spelen en workshops Krav Maga (Israelische Krijgskunst) geven. Hoe kan ik daar nou het leukste uit kiezen. Het is de combinatie.

Je wordt weleens vergeleken met Wim Helsen, Woody Allen en Herman Finkers. Vind je dat niet lastig? 

Nee. Ik probeer me niet af te laten leiden door wat anderen van mij vinden. Natuurlijk raakt het me in positieve en soms in negatieve zin. Maar ik kan ook niet anders dan ieder optreden mij volledig inzetten, zowel in de uitvoering als in de voorbereiding. Ik merk dat ik steeds meer geniet van het vinden van mijn eigen stijl.

Heb je zelf een favoriete cabaretier?

Yessss. Daniel Arends, Louis CK, Jim Jefferies, Bill Hicks.

Met welk gevoel wil jij dat je publiek de zaal verlaat?

Ik hoop dat mensen het gevoel hebben dat het omgevlogen is, dat ze gelachen hebben en dat ze met me door willen praten. Want nagenoeg altijd zit in de foyer tot het theater aan mij en wat gasten vraagt of we nu echt naar huis willen gaan. Ik heb namelijk heel leuk publiek.

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox